زخم
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۸/٢  

به نگاهت محتاجم

به شنيدن صدايت

و به يك دلگرمي پدرانه

تو كه مي داني

ديگر حتي نفس هم تنگ شده در سينه ام

احساس مي كنم

چيزي درونم مي شكند

احساس مي كنم

فريادي

        - بسيار بلند-

                          درونم را مي شكافد

"هيچ راهي پيدا نمي كنم و اين تلاطم ديوانه هم فرو نمي نشيند...."

 

 كمكم كن

باور كن ديگر توانش را ندارم

و نمي خواهم داشته باشم!!!!!

مي خواهم دخترك گريانِ خسته بي صبر  تو باشم

تا با يك سبد سيب تازه

يك سبد پر از نشانه و اعجاز

آرامم كني

مي خواهم ببينم و لمس كنم 

دوستم داري .....

مهربانم؛ 

لحظه هايم

                تو را

                        _و فقط تو را_ 

 كم دارد

... (عيدت مبارك )